Witaj na stronie Duszpasterstwa Młodzieży i Powołań Zgromadzenia Księży Marianów!

Co to jest powołanie?

POWOŁANIE to w życiu chrześcijańskim wezwanie Boga. Słowo to pochodzi od łacińskiego „vocatio”, które oznacza wołanie, zapraszanie. Bóg, który stworzył człowieka woła człowieka, żeby odpowiedział na Jego miłość, przyjął ją i żył według niej. To jest, mówiąc w ogromnym uproszczeniu, powołanie do świętości. Wypełnianie tego powołania prowadzi człowieka do osiągnięcia życia wiecznego.

Bóg woła człowieka również na różne drogi życiowe. Człowiek ma wiele możliwości: życie w małżeństwie, kapłaństwo, życie konsekrowane i życie w pojedynkę. Bóg woła człowieka, aby wybrał jedną z nich. Da to człowiekowi najgłębsze poczucie życiowego spełnienia i szczęście.

 

RODZAJE POWOŁAŃ:
1. Małżeństwo, czyli „przymierze małżeńskie, przez które mężczyzna i kobieta tworzą ze sobą wspólnotę całego życia, skierowaną ze swej natury na dobro małżonków oraz do zrodzenia i wychowania potomstwa” (Katechizm Kościoła Katolickiego 1601).

2. Kapłaństwo, czyli odpowiedź na posłanie powierzone przez Chrystusa Apostołom, posługi apostolskiej przez głoszenie Słowa, celebrowanie sakramentów i prowadzenie wspólnoty Kościoła. Obejmuje on trzy stopnie: episkopat (biskup), prezbiterat (ksiądz) i diakonat (diakon).

3. Życie konsekrowane, czyli naśladowanie formy życia Jezusa Chrystusa na ziemi. W zakonach dzieje się to przez ślubowanie 3 rad ewangelicznych: czystości, ubóstwa i posłuszeństwa, przez oddzielenie od świata i życie we wspólnocie zakonnej. Na drodze życia konsekrowanego można być bratem zakonnym, można również przyjąć święcenia kapłańskie. Są zgromadzenia zakonne apostolskie, bardzo aktywne i są zgromadzenia kontemplacyjne. Istnieje ogromne bogactwo form życia konsekrowanego: poza zgromadzeniami zakonnymi są także indywidualne formy, (dziewice i wdowy/wdowcy konsekrowani, pustelnicy), instytuty świeckie oraz stowarzyszenia życia apostolskiego.

4. Życie w pojedynkę, często krzywdząco nazywane „życiem w samotności”. Może być autentycznym powołaniem, jeśli towarzyszy mu jakaś forma służby Bogu i ludziom. Przeżywane w sposób dojrzały powinno być to powołanie zawsze wybrane w sposób świadomy i wolny oraz nie powinno być motywowane egoistycznie, np. wygodą życia. Jest drogą życia w czystości. Zdarza się, że taką drogę życia wybierają osoby chcące się bardziej poświęcić jakiejś formie służby (dotyczy to np. misji, wolontariatu, medycyny, jakichś badań naukowych, itp.).